Wat is de prijs van je garderobe?

Wat is de prijs van je garderobe?

 

6 dingen die je moet weten over de kledingindustrie

“Zal ik vanavond dit jurkje aantrekken naar het feestje? O nee, deze had ik op de vorige verjaardag ook al aan. Ik ga wel even naar de H&M.”

Elk seizoen weer in het nieuw. Niet omdat je uit je kleren gegroeid bent, maar omdat het kan. We willen er leuk uitzien en we worden door andere beoordeeld op onze kleding. Daarbij willen we er het liefst niet teveel voor betalen. Een broek voor 10 euro of een shirt voor 3 euro, waarom zou je dat laten liggen? De kwaliteit is misschien wat minder, maar dan koop je over een half jaar toch gewoon weer wat nieuws, daar ben je dan ook wel weer aan toe. De mode verandert rap. Wat in je kast ligt, is al snel niet meer modieus.

Als je streeft naar een betere wereld, dan zijn er goede redenen om dit niet te doen. Tijd om wat achtergrond informatie te delen over de kledingindustrie.

 

1. Waar wordt je kleding gemaakt?

Weet jij waar je kleding vandaan komt? Kijk eens op het kledinglabel. Grote kans dat er China, Turkije, Bangladesh of India op staat. Dat zijn de vier landen waar de meeste kleding wordt geproduceerd.
In de jaren 80 explodeerde de kledingindustrie en werd Azië de plek waar kleding wordt gemaakt. Dat komt vooral door de lage lonen en de ‘flexibele’ arbeiders. De flexibiliteit is alleen van toepassing op de baas. Want in de praktijk betekent het dat hij het uiterste van zijn werknemers kan vragen.

Kleding in Europa laten maken is duur voor kledingbedrijven en betekent minder winst. Het enige wat nog in Europa wordt gemaakt zijn meer specialistische producten zoals bruidsjurken van luxe merken.

DSC02890
Made in?

Staat er in je kleding ‘made in Portugal’? Dit betekent niet direct dat het kledingstuk ook daar is gemaakt. Het kan zomaar zijn dat ze in Portugal alleen de labeltjes op het kledingstuk hebben genaaid. Dan mag je er al ‘made in Portugal’ op zetten.

2. Wie maakt je kleding?

Een hele belangrijke vraag. Maar ook moeilijk te beantwoorden. De productie van kleding is een onoverzichtelijk proces dat lastig te controleren is.

De opdrachtgever gaat naar een fabriek die op papier aan de basisregels voldoet. De fabriek belooft een goede prijs voor het product maar eigenlijk kunnen ze dit zelf niet waarmaken. Het werk wordt daarom uitbesteed aan een andere fabriek of aan thuiswerkers. Op die plekken is in veel gevallen het inzetten van kinderen de enige manier om de lage prijs te halen.
Zo kan de kleding voor een lage prijs geleverd worden aan de opdrachtgever.

Wie maakt de kleding en onder welke omstandigheden? Hoe kan de opdrachtgever weten of er sprake is van kinderarbeid en slavenarbeid?
Het antwoord op deze vragen blijft achterwege omdat de opdrachtgever deze vragen niet stelt.

3. Onder welke omstandigheden werken de arbeiders?

De productie van kleding moet goedkoop en snel. De opdrachtgever heeft haast met de opdracht, de mode verandert snel. Gevolg is dat de arbeiders lange dagen maken. Ze werken veelal zo’n 12 uur per dag. Is er een deadline? Dan kan het uitschieten tot 16-18 uur per dag.
Tijdens die lange werkdagen zitten arbeiders in een fabriek die slecht geventileerd is, ze moeten onbeschermd werken met chemicaliën en hebben last van seksuele intimatie.

Daarnaast zijn veel fabrieken zo volgestouwd dat er geen nooduitgang meer beschikbaar is. In april 2013 werd in Bangladesh duidelijk wat voor rampzalige gevolgen dit kan hebben. Bij de instorting van de Rana Plaza fabriek kwamen 1133 mensen om het leven. De fabriek was slecht onderhouden en uitgebreid terwijl dit eigenlijk niet kon.
Misschien herinner je je nog de foto die toen de wereld over ging? Een echtpaar in een omhelzing vermorzeld door het puin.

Als arbeider heb je niks te vertellen over arbeidsomstandigheden. Je bent al lang blij als je je baan behoudt om jezelf en je gezin te kunnen voorzien in de minimale levensbehoefte.

4. Wat is er veranderd na de ramp bij Rana Plaza in de kledingindustrie?

Na Rana Plaza is het Bangladesh akkoord gekomen. Daarin wordt beterschap beloofd door vele kledingmerken. Nu 3 jaar na de ramp is daar helaas nog maar weinig van te merken. Uit een onderzoek van Rank a Brand blijkt dat bedrijven het wel serieuzer nemen en erover rapporteren. Maar in de praktijk komt dit nog niet tot uiting.

De multinationals sussen de consument met mooie woorden, maar er volgen weinig daden. Deze weten goed dat de consument snel vergeet. Hoe scherp staat de ramp van Rana plaza jou nog voor de geest?

5. Hoe zit het met de katoenplantages?

Er worden kilo’s katoen geplukt door kinderen, alsof het de normaalste zaak van de wereld is’1
Twaalf uur per dag, 7 dagen per week werken voor een hongerloon in de brandende zon en met hun blote handen vol in de pesticiden. Mensen worden uitgebuit.

Naast deze erbarmelijke omstandigheden is katoen ook nog een enorm vervuilend product. Voor de katoenteelt wordt zo’n 30% van alle pesticiden gebruikt die er wereldwijd zijn. Deze pesticiden brengen niet alleen gezondheidsrisico’s met zich mee voor de plukkers, maar zijn ook slecht voor het milieu. Ten tweede kost de productie van 1 kg katoen zo’n 8000 liter water.

Een positieve ontwikkeling is de biologische katoen. Er worden geen pesticiden gebruikt. Dit betekent echter niet dat de kleding ook onder eerlijke omstandigheden is gemaakt.
Biologisch katoen herken je aan het label in het kledingstuk. Alleen dan weet je ook zeker dat je niet met gentech katoen te maken hebt. Van alle katoen in de wereld is namelijk 28% gentech katoen.2

Dia1
Keurmerken voor o.a. biologisch katoen

6. Wie is er verantwoordelijk voor de misstanden in de kledingindustrie?

In de eerste plaats de grote kledingbedrijven maar wat mij betreft zeker ook de consument. Die wil zo goedkoop en zo vaak mogelijk mooie kleding. Natuurlijk val je als mens hopeloos ten prooi aan de marketing machines van de multinationals die de behoefte aan nieuwe kleding blijven voeden. Of niet? Kun je je daartegen verzetten? Ik denk dat dat kan, al kost dat wel wat moeite. Je kunt als consument een verschil maken als je je verantwoordelijk voelt en daar naar handelt.

De modeverslaving leidt tot onmenselijke toestanden. De consument moet vragen om duurzamere en eerlijke mode, dan wordt de industrie gedwongen om te veranderen.” 
(de slag om de klerewereld – katoenknallers)

Realiseer je ook dat het niet veel geld hoeft te kosten om een eerlijk shirt op de markt te krijgen. Gangbare katoen kost zo’n 50 cent per kg, biologisch katoen kost zo’n 60 a 70 cent per kg. In een fabriek waar arbeiders onder goede omstandigheden werken en waar eerlijke afspraken zijn gemaakt, wordt zo’n 1 á 2 euro meer gevraagd voor een simpel shirt.

Vraag jij je nu ook af wat voor kleding er in je kast ligt? Is jouw kleding onder eerlijke omstandigheden gemaakt? Welke kledingmerken doen vooral mee aan deze misstanden?
Gelukkig worden de eerste stappen gezet om dit beter in kaart te brengen. Zo kan je hierover veel informatie vinden op schonekleren.nl. En op de vergelijkingssite Rank a Brand kun je kijken hoe jouw favoriete merk scoort. Dat was voor mij erg confronterend.

Wat moet je dan wél kopen als kleine wereldverbeteraar? Ga voor slow fashion! Binnenkort tips voor een eerlijke en duurzame garderobe.

Let jij op duurzaamheid en eerlijkheid als je kleding koopt?

 1 Citaat uit ‘de slag om de klerewereld – katoenknallers’
2 Er bestaat veel discussie over de vraag of genetische modificatie in totaal beter of slechter is voor de biodiversiteit dan reguliere teelt. Er is hier nog geen eenduidig antwoord op. (Milieu Centraal)

Bronnen:

Schone kleren campagne

Rank a Brand

VPRO doc drieluik ‘De slag om de klerewereld’ Roland Duong en Teun van de Keuken
* Het wonder van de wegwerpmode
* Prijzenslag in Bangladesh
* Katoenknallers

NOS: weinig verbetering in kledingindustrie drie jaar na ramp    

NOS: verborgen camera toont Syrische kinderen in Turks textielbedrijf         

Gentech katoen

Milieu Centraal: genetische modificatie van gewassen

16 gedachten over “Wat is de prijs van je garderobe?

  1. Ja wat een moeilijke kwestie. Ik probeer al een tijdje om daar heel bewust mee om te gaan. Ik vind het lastig om kleding te vinden die zowel duurzaam is als eerlijk. Maar daar ben ik nog niet zo ver mee gekomen. Ondertussen is mijn streven om minder kleding te hebben en zo veel mogelijk 2e hands te kopen. Als je daar een neus voor ontwikkelt kun je veel mooie (amper gedragen) kleding vinden. Dan wordt die kleding in ieder geval langer gebruikt en dat is duurzamer dan wanneer het snel wordt afgedankt.
    Ik kijk uit naar je tips over een duurzame en eerlijke garderobe.

    1. We moeten inderdaad een neus gaan creëren voor mooie en duurzame kleding. Tweedehands hoort daar zeker ook bij. Er is al heel veel op de markt gebracht, dat moeten we denk ik ook optimaal gebruiken.

  2. Sinds enkele jaren koop ik enkel nog Fair Trade kledij. Jammer genoeg zijn er heel weinig merken die Fair Trade kunnen /willen garanderen. De keuze is dus beperkt. Maar ik vind wel altijd m’n gading, want ik ben niet danig modebewust.
    Voor mij geen ‘shoppingnamiddagen meer in de stad, zelfs geen ‘etalage-likkerij’ meer 😉

    1. Leuk om te lezen dat je zo bewust je kleding koopt. De keuze is inderdaad nog beperkt. Maar als we allemaal hier meer om gaan vragen dan moet het geen uitzondering maar norm worden. Ik doe met je mee 🙂 Ik ben ook nog erg aan het zoeken naar geschikte kleding. Op welke merken ben jij uitgekomen? En waar koop jij je kleding?

      1. Voorlopig koop ik enkel kledij van het merk Mayerline. In quasi elke stad is er een winkel aanwezig. Weliswaar is er meer keuze in de grotere steden.

  3. Interessant!
    Een onderwerp waar ik eigenlijk nog (te) weinig over weet. Ik ga je vedere blogs dus met interesse volgen.

    En eens met wat iemand anders ook al zei: ik probeer steeds meer 2e hands te kopen en zo min mogelijk. Was al niet zo’n enorme shopper gelukkig 😉

    1. Ik wist er tot voor kort ook maar weinig van, ik denk dat dat voor velen geld.
      En het feit dat je niet zo´n shopper bent, helpt je waarschijnlijk al heel erg 🙂

      Mocht je een beetje een idee willen krijgen in beeld, dan kan ik je de driedelige docu over de klerewereld zeker aanraden (zie links in het artikel).

  4. Wat je ook kan doen, naast het kopen van kleding van goede kwaliteit die je meerdere seizoenen kan dragen, is het volgende:
    Koop tweede hands
    Ruil,
    combineer oud met nieuw of oud met ander oud,
    geef of verkoop voor het goede doel
    Koop alleen wat qua kleur en model bij je past
    etc.
    ook dat helpt, en je kunt toch een lekkere volle kledingkast houden,
    en iets gezelligs kopen voor een feest..

    1. Goede tips!

      ‘koop alleen wat qua kleur en model bij je past’ Dat is een hele interessante. Wat de paspop heel goed staat kan bij jezelf wel eens anders uitpakken. Heb je nog tips hoe je daar achter kunt komen?

  5. Beetje ervaring, en zien uit te vinden wat voor type je bent, lente, zomer, herfst of winter type, daar horen kleurenwaaiers bij. Die kloppen over het algemeen goed en als je iets aanpast en je twijfelt langer dan 5 minuten, niet kopen. Meestal miskoop. Zwart en wit doen het over het algemeen alleen maar goed bij wintertype, maar 10 % van alle mensen zou dat zijn. Terwijl iedereen het hele jaar door in zwarte kleding loopt.
    Qua model kun je uitvinden met behulp van internet wat voor vorm van lijf je hebt, appel, peer, kort lang, korte benen lange benen, korte of lage nek, etc. Ik ben een peer en kort van lengte. Over het algemeen moet ik jasjes tot maximaal net onder de taille dragen, en strakke broeken ( geen Marilyn Monroe broeken die dit jaar weer hot zijn) geen wijde modellen jurk of rok met elastiek in de taille.
    Zo kun je met wat zelfstudie en kritisch kijken (liefst je zus meenemen, als je die hebt) een heel eind komen.
    Een V hals maakt langer en slanker, een vierkante hals korter. Plooitjes en plooien (zie de rokjes van Serena) maken dikker, kokerrokken slanker.
    Maar alles blijft ook een kwestie van smaak…

  6. Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Kleurenwaaiers heb ik wel eens van gehoord. Is best interessant om eens uit te zoeken voor mijzelf. Ik merk bij mijn zoontjes ook dat kleding die bij de oudste heel erg leuk stond, bij mijn 2e zoon minder mooi staat. Het is niet altijd een kwestie van automatisch kleding doorschuiven.

Geef een reactie